می دانید که سایت "الف" مطالب ناروایی در خصوص بانک ملی منتشر می کند که حتی اگر کارمند بانک ملی هم نبودم و قصد قضاوت داشتم هیچ گاه به هیچ رسانه ای حق نمی دادم با چنین ادبیات سخیف و پیش داورانه ای اینچنین گزاره های را مطرح کند. خواستم به تحلیل رسانه ای مسئله بپردازم و مطلب "الف" را از لحاظ خبرنویسی با متد های متداول و رسانه های حرفه ای مقایسه کنم که با خود فکر کردم این نوع نگاه به مسئله، برای رسانه هایی صادق است که به حداقل های از دموکراسی و آزادی بیان اعتقاد داشته باشند در حالی که باید دانست که اداره کنندگان "الف" از حامیان بگیر و ببندهای رسانه ای سالهای اخیر، دستگیری های فله ای، رد صلاحیت نخبگان، حذف ان جی او ها و حامی هر آنچه در دموکراسی نهی شده است، می باشند.وفت صرف کردن برای این نوع رسانه ها کار بیهوده ای است.

حال در این وانفسایی که نخبگان منزوی شده، شایستگان رخت سفر بر بسته یا ردصلاحیت شده اند کسی به نام احمد توکلی(حامی الف) در مجلس  قد راست کرده و نظریه پردازی می کند و خود را منتقد جلوه می دهد و ژست های آنچنانی می گیرد حالیا او را با به حاشیه رفتگان این روزها مقایسه میکنم فقط می توانم بگویم این نظریه ها، انتقاد ها، ژست مصداق قحط و ارجالی است و مطمئنم در تاریخ و آینده این کشور که میل به آزادگی دارد خط و نشانی نه از "الف" خواهد بود نه از توکلی و دوستانش! در حالی بانک ملی که تولدش مصادف است با استقلال مالی کشور از بیگانگان، خواهد ماند تا یادگار مبارزه با استبداد باشد چه استبداد خارجی چه نوع داخلی آن!


زين کاروان سرای بسی‌ کاروان گذشت         ناچار کاروان شما نيز بگذرد

بادی که در زمانه بسی‌ شمع‌ها بکشت          هم بر چراغدان شما نيز بگذرد

مطالب خوب همکاران در این خصوص هم جایی برای اظهارنظر دیگر نگذاشته است.بخوانید

جمعه شانزدهم دی 1390

19:59

عرفان شریفی

دو سال از بانکی شدنم می گذرد. در این مدت اندک و پشت گیشه تحولداری دنیایی متفاوت با انچه پیش از این دیده بودم را تجربه کرده و می کنم. اگرچه سال هاست وبلاگ نویسی کرده ام اما این بار من هستم توصیف و تشریح آنچه که این روزها درگیرش هستم.
مطالب این وبلاگ چه بد یا خوب دست نوشته های خودم هستند لذا به شرط امانتداری همگان در استفاده از آن اختیار تام دارند.